oyunlarımız var

esaslı çocuklardık bir zamanlar ölüme ne çok yakın ne de çok uzak şimdi nizami kar beyazı memleketlerde aramızda trenler ve küslükler var

terli bir akşamüstünde biranın ağırlığı körpe vücutlarımıza henüz çökmüşken iki cigaralık kırıp fırlamalı sokağa gecekonduların arasında leyla yuvarlanmakla flörtleştiğimiz yokuşlarda toyluğu keşfetmeli ve yanan her ateşin imdat çağrısı olmadığını öğrenmeliyiz

gecenin salyası üstümüze bulaşana dek kuyruklarımız ayrılmaz birbirinden sanmayın ki korkudan yoksa hala oyunlarımız var