kolpo.
şiir

müjde şey

emrullah şekerci

birbiri izinde eksiltilen ayarı dar
müjde biriktirir kendine amansız
kıssa bir düşünceye dair denenmiş
hafıza içerisinde bir platonik ten
kendi adında meydanı biriktirir iz
görünür içerisinde kovan bir ağırlık
canın kabarır uzantısı taştığında
bir müfredat üzerine vebali ölüm
nasıl anlatılır nasıl bilirim bunu
taşımaktan yeryüzünü izinde bir
tekliğin yanında inanacak şimdi
özünde bunu boğmuyor hayali
lekeli bedeni yansır ve tuzağa
arasında hummalı bir sedef
ötekinin iradesiz karmaşıklığı
yolunda korkuyorum amansız