
şiir
kendimin iç ve dışbükey sınırları
sokak her nefes alıp verdiğinde kaldırımlar et olur kabarıp söner kulağında trenlerin boğuk uğultusu hoşgörü bağıl tüm sabitler uyuşturucu kriptolar para piyasaları kafanı kaldırıma geçirdiklerinde ağzına gelen adrenalinin metalik tadı
oysa çamurum aynı sizinki gibi kanlı ve yapışkan hayal kırıklıklarından yapılma sıradan bir hayatı mahvetme kaşıntısıyla ama hücrelerim tam teşekküllü f tipi bitkilerinki gibi
yazık hislerim bazen kucağıma sığmaz yerlere dökülür ya ziyan olur ya da bir yoksunluk anında yalanmak için öylece beklerler
ama geriye toplamaya çalışmanın saçmalığından gelen o cüret sonuna kadar yaşanmalı