kolpo.
şiir

feierabendbier

onur duman

anneannemin dul saçlarından ördüğü dünya sabahın beşinde biralar içirir bana almanları sarhoş ederim sonra ya öpüşür ya dövüşürler bu kabuğun kenarları çok kalın hava geçirmez su geçirmez aşk geçirmez seni geçirir bazen

ikna olurum dünyaya annem başka anneleri imrendiren mütevazı, alçakgönüllü ne efendi çocuklar yetiştirir sonra babamı besler sigara içer rakı içer et yer

yanlarına giderim nakış gibi işlenmiş dantel kondurulurum televizyonun üzerine kimi seneler acı domates soslarına yetişirim kahvaltılıklara dönüşür ekmekle yerim havalar güzeldir çocukluğumun duvarları daralır püfür püfür eser

sabah olur ezan okunur allahuekber annem her gördüğümde biraz daha beyazlar kime çekmişim, kuş kalbi hep mi hızlı atar? seni bile düşünür benim yerime, sonra ikimiz için de kardeşimi öper

bu kazak bana dikilmiş, beş boy büyük iyisi mi büyüyünce giyerim kaşındırıyor ama