şiir
mahşeri doku
sapsağır parçalanır kimliği, beni çiğneyip çalakalmış
firavun ağını göklerde ve asılıyor kendi yerine
düşü kayır ummadığın zamanda, dar ve yoksul ân
aşırmış kendi boynunda – sonsuz süreğen
çerçevesinde sürç ve de ki; cismin dokusu sızıyor
ağza yakın sevinçler ve görünüyor kendi yerine
ölü kayır ayaklarıyla, kapanıyor yarası ağzın
devrik tacın bütününde – birebir çoğalan
bağlarlar sönmüş dünyaya, ilkinde tebessüm
sorarken düşlüyor yarayı ve duyuyor kendi yerine
bir nabz ağı kabarcıklı, yasasında kült mahşerin
koşturan uyruğa sorsun – zamanla kararan